Blauwalg is gevaarlijk voor honden omdat cyanobacteriën giftige stoffen kunnen produceren. Honden kunnen vergiftigd raken door besmet water te drinken, erin te zwemmen of hun natte vacht schoon te likken. Symptomen zijn braken, diarree, sloomheid, trillen, toevallen, benauwdheid en soms plots overlijden. Houd uw hond weg bij verdacht water, spoel hem af na contact en bel direct uw dierenarts.

Ja, berenklauw is gevaarlijk voor honden. Vooral het sap van de plant kan huidklachten veroorzaken wanneer dit in contact komt met zonlicht. Bij honden kunnen rode plekken, blaren en brandwondachtige plekken ontstaan, vaak pas na enkele uren tot ongeveer 24 uur. Spoel uw hond direct royaal af met water, houd hem uit de zon en neem bij blaren, wondjes of oogcontact contact op met uw dierenarts. 

Slakken kunnen gevaarlijk zijn voor hond en kat, omdat zij drager kunnen zijn van longwormen, waaronder de Franse hartworm. Vooral honden lopen risico wanneer zij een slak opeten of in contact komen met slakkenslijm. Let op klachten zoals hoesten, sloomheid, minder eetlust, braken, diarree, benauwdheid of afwijkende bloedingen. Slakkengif is dodelijk voor hond en kat en er bestaat geen tegengif voor. Heeft uw hond een slak gegeten of vermoedt u opname van slakkengif? Neem dan contact op met uw dierenarts.

Lelie vergiftiging bij katten is een spoedgeval. Alle delen van de lelie kunnen giftig zijn: bloem, blad, stengel, stuifmeel en zelfs het water in de vaas. Heeft uw kat aan een lelie geknabbeld, stuifmeel opgelikt of mogelijk bloemenwater gedronken? Bel dan direct uw dierenarts. Wacht niet op symptomen.

Wat zijn de meest voorkomende vergiftigingen bij honden?De meest voorkomende vergiftigingen bij honden in 2024 zijn: chocolade, druiven/rozijnen, xylitol, ibuprofen, marihuana (THC), bromethalin, vitamine D3, carprofen, rodenticiden en alliumsoorten (ui, knoflook).

• Groene aanslagverwijderaars kunnen schadelijk zijn voor honden en katten, vooral bij likken aan poten of contact met slijmvliezen. • Veiliger opties zijn heet water, schrobben, zand, meer zon en goede afwatering. • Heeft uw dier toch contact gehad met reiniger, neem dan direct de verpakking mee en bel uw dierenarts.

Is een pad giftig voor honden en katten?Ja, een pad is zeer giftig voor honden en katten. Bij contact scheidt de pad een gif af via de huidklieren, wat bij huisdieren ernstige klachten kan veroorzaken zoals speekselen, braken, sloomheid, stuiptrekkingen en zelfs coma. Vermijd contact en raadpleeg direct een dierenarts bij vergiftigingsverschijnselen.

Paddenstoelen zijn vaak giftig voor uw hond. Dat is niet algemeen bekend en we zien dan ook relatief vaak, vooral in het najaar, honden die vergiftigd worden door het eten van paddenstoelen. Juist die smakelijk uitziende paddenstoelen in het park, uw tuin of in het bos staan vaak uw hond vol gif uit te dagen. In de herfst, maar ook wel in het voorjaar. Welke paddenstoelen zijn giftig voor mijn hond? U ziet hier een overzicht van de giftigste paddenstoelen voor uw hond.  Top 25 Giftige Paddenstoelen in Nederland (gesorteerd op giftigheid) # Nederlandse naam Latijnse naam Uiterlijke kenmerken Type gif / werking op het lichaam Seizoen Locatie / leefgebied Giftigheid Opmerkingen / waarschuwingen 1 Groene knolamaniet Amanita phalloides Groene hoed, witte plaatjes, witte steel met ring en knolvormige voet Amatoxinen – veroorzaakt lever- en nierfalen, vaak dodelijk Zomer – herfst Loofbossen, vooral onder eik en beuk Dodelijk Al kleine hoeveelheden zijn dodelijk. Wordt vaak verward met eetbare champignons. 2 Witte knolamaniet Amanita virosa Witte hoed, witte steel, ring en knol Amatoxinen – zwaar giftig voor lever en nieren Zomer – herfst Zure, vochtige bossen Dodelijk Zeer gevaarlijk. Kan fataal zijn zonder snelle behandeling. 3 Puntige kaalhoed Psilocybe semilanceata Kegelvormige hoed, gelig tot bruin, dun steeltje Psilocybine – hallucinogeen, kan ernstige paniekaanvallen veroorzaken Najaar Graslanden, weilanden Ernstig Psychoactief. Verboden. Kans op verwarring met onschuldige soorten. 4 Valse hanenkam Hygrophoropsis aurantiaca Oranje hoed, lijkt op hanenkam maar met valse lamellen Gastro-intestinale irritatie, mogelijk neurotoxisch Zomer – herfst Naaldbossen, humusrijke grond Ernstig Wordt vaak verward met de eetbare hanenkam. Kan blijvende schade veroorzaken. 5 Ruwe russula Russula subnigricans Grijze hoed, witte steel, broos Cyclopropenen – spierstijfheid, ademhalingsproblemen Zomer Loofbossen, mosrijke bodem Ernstig Zeldzaam, maar giftig. Niet consumeren. 6 Satansboleet Rubroboletus satanas Witte tot grijze hoed, rood netwerk op steel Gastro-intestinale klachten – braken, diarree Zomer – herfst Kalkrijke bossen, loofbomen Schadelijk Wordt soms voor eetbare boleet gehouden. Niet eetbaar! 7 Gifige vezelkop Inocybe erubescens Bleek, ruig oppervlak, vaag rood verkleurend Muscarine – overmatig zweten, speekselen, ademnood Lente – herfst Loof- en gemengde bossen Schadelijk – ernstig Zeer giftig, verwarring met onschuldige soorten mogelijk. 8 Gewone bundelzwam Hypholoma fasciculare Geelgroene hoed, groeit in bundels op hout Gastro-intestinale klachten Herfst Op stronken en dode bomen Schadelijk Lijkt op eetbare soorten zoals fluweelbundelzwam. Niet eten. 9 Oranje amaniet Amanita muscaria Rood met witte stippen, witte steel met ring Muscarine & iboteenzuur – hallucinaties, misselijkheid, slaperigheid Zomer – herfst Loof- en naaldbossen Schadelijk Bekendste giftige paddenstoel, vaak door kinderen geplukt vanwege uiterlijk. 10 Panteramaniet Amanita pantherina Bruine hoed met witte stippen, witte steel Muscarine-achtig – hallucinaties, delirium Zomer – herfst Bossen, parken Schadelijk Nog giftiger dan de oranje amaniet. Niet verwarren. 11 Papegaaizwam Gliophorus psittacinus Glibberig, groenachtig, kleurrijk Licht toxisch – misselijkheid bij consumptie Herfst Grasland, mosrijke grond Mild giftig Wordt vaak als ongevaarlijk gezien, maar veroorzaakt lichte klachten bij consumptie. 12 Giftige melkzwam Lactarius helvus Bruingrijze hoed, geurend naar curry of selderij Licht neurotoxisch – spijsverteringsklachten Zomer – herfst Naaldbossen Mild – schadelijk Gekookt in sommige landen gegeten, maar wordt in Nederland als giftig beschouwd. 13 Geelwitte russula Russula ochroleuca Geelwitte hoed, broos vruchtvlees Misselijkheid, diarree Zomer – herfst Loof- en naaldbossen Mild giftig Lijkt op eetbare russula’s. Kan buikklachten veroorzaken. 14 Roze ridderzwam Entoloma sinuatum Crème tot roze hoed, gele plaatjes, vlezige bouw Ernstige maag- en darmklachten Zomer – herfst Kalkrijke bossen Ernstig Sterk toxisch. Verwarring met eetbare ridderzwammen. 15 Vuile melkzwam Lactarius turpis Donkerbruine hoed, melkend vruchtvlees Bitter, irriterend – maagklachten Herfst Naaldbossen Schadelijk Niet eetbaar. Wordt soms per ongeluk geplukt. 16 Bittere boleet Tylopilus felleus Lichtbruin, dikke steel met donker netwerk Zeer bitter, maagklachten Herfst Loof- en gemengde bossen Mild giftig Niet dodelijk, maar erg onaangenaam. Wordt soms verward met eetbare boleten. 17 Valse champignon Agaricus xanthodermus Witte hoed, vergelend bij beschadiging, anijsgeur Fenolen – maagklachten, hoofdpijn Zomer – herfst Graslanden, tuinen Schadelijk Lijkt sterk op gewone champignon. Niet eten. 18 Slijmige koraalzwam Ramaria formosa Roze tot oranje, vertakt als koraal Gastro-intestinale klachten Zomer – herfst Bossen, mosrijke bodem Schadelijk Sommige koraalzwammen zijn eetbaar, deze beslist niet. 19 Grote kale inktzwam Coprinopsis atramentaria Grijze hoed, vervloeit tot zwarte inkt Bevat coprine – giftig bij alcoholgebruik Lente – herfst Parken, bermen, gazons Schadelijk (met alcohol) Alleen giftig in combinatie met alcohol. Opletten! 20 Puntige schijnridderzwam Tricholoma pardinum Grijs met donkere schubben, stevige bouw Ernstige maag- en darmklachten Zomer – herfst Alpenbossen, zeldzaam in NL Ernstig Zeldzaam maar gevaarlijk. Niet verwarren met eetbare ridderzwammen. 21 Houtknotszwam Clavariadelphus truncatus Geel tot bruin, knotsvormig Onbekend, vermoedelijk licht toxisch Herfst Naaldbossen Mild giftig Zeldzaam. Niet geschikt voor consumptie. 22 Mycena pura Mycena pura Klein, paarsachtig, fragiel Bevat muscarine – licht giftig Herfst Bosbodems, dood hout Mild giftig Kleine hoeveelheden kunnen al maagklachten veroorzaken. 23 Gifige aardappelbovist Scleroderma citrinum Geelbruine knolvorm, dikke huid, zwart sporenlichaam Irriterend voor maag/darm bij consumptie Zomer – herfst Graslanden, bossen, heide Schadelijk Niet eetbaar. Lijkt op eetbare bovisten. 24 Rimpelige fopzwam Laccaria proxima Bruin, dun, gerimpeld uiterlijk Lichte maagklachten mogelijk Herfst Bossen, grasranden Mild giftig Wordt soms als eetbaar beschouwd maar kan maagklachten geven. 25 Bonte russula Russula xerampelina Rood/paars, broos vruchtvlees, visachtige geur Licht toxisch – kan misselijkheid veroorzaken Zomer – herfst Loofbossen, onder eiken en beuken Mild giftig Sterk variabele soort. Niet aa Wat zien we aan een hond die giftige paddenstoelen heeft gegeten? Wanneer een hond giftige paddenstoelen heeft gegeten is het afhankelijk van de soort en de hoeveelheid paddenstoel, hoe de ernst van de vergiftiging verschijnselen is. De meest voorkomende symptomen die we bij de hond zien, zijn dan vaak overgeven, diarree (tot aan geheel leeglopen toe), buikpijn, koorts, zwakte, sloomheid, bloedingen en geel worden van de huid. Dit zijn natuurlijk verschijnselen die we ook wel bij andere vergiftigingen of ziekten kunnen zien. Daarom is het belangrijk dat u weet welke paddenstoel en hoeveel ongeveer uw hond heeft opgenomen, zodat u dit uw dierenarts kunt vertellen. Ga altijd naar uw dierenarts wanneer uw hond is vergiftigd door paddenstoelen Een hond die vergiftigd is door het eten van paddenstoelen is niet thuis te behandelen. U zult dus altijd direct naar uw dierenarts moeten gaan. Neem de paddenstoel mee waarvan uw hond gegeten heeft. De behandeling van uw hond kan namelijk afhangen van de soort paddenstoel. Zo kan in het ene geval braken juist gewenst zijn en in het andere geval is het het beste om direct een tegengif te verstrekken. Dit kan uw dierenarts uiteraard het beste beoordelen en uitvoeren. U kunt ook het Antigifcentrum gratis bellen om meer te weten te komen: 070-245245 (24/7). Meer lezen over paddenstoelen? U vindt hier alles over padden en het gevaar voor uw huisdier en mogelijk zijn onze herfsttips voor uw hond of onze herfsttips voor uw kat interessant. Vragen? Neem gerust contact op met ons op: [email protected] Drs. Robin HolleThuisbezorgservice: www.dierapotheker.nl

Wie is er niet groot mee geworden? Pindakaas, lekker vers gesmeerd op een snee brood. Heerlijk toch? Dat vinden veel honden ook. De smaak van pindakaas is voor veel honden een lekkernij. Maar is pindakaas wel gezond voor honden? Let op het Pindakaas etiket Pindakaas wordt gemaakt door pinda’s fijn te stampen. Vaak worden er daarbij nog extra ingrediënten zoals, suiker, zoet en zoetstoffen toegevoegd. Voor uw hond is het beter wanneer die toevoegingen niet in de pindakaas zitten. Dus kijk op het etiket of er geen zout, suiker of zoetstoffen zijn toegevoegd. Met name de zoetstof Xylitol kan de suikerspiegel in het bloed van uw hond flink laten dalen en uw hond goed ziek maken. Pindakaas als smaakje toegevoegd Juist omdat honden de smaak van pindakaas zo lekker vinden, wordt deze smaak toegevoegd aan producten voor honden die ze op zich niet zo lekker vinden. Bijvoorbeeld aan Glandex, een product om anaalklier problemen te voorkomen. Ook wordt pindakaas wel in knijptubes wel gebruikt als beloning voor honden of als tandpastasmaakje. Hoeveel pindakaas mag mijn hond? Uw hond mag dus zeker verwend worden met pure pindakaas (zonder xylitol). En als lekker-maak-smaakje mag het ook zeker. Aangezien pinda’s echter wel behoorlijk calorierijk zijn is het beter om uw hond niet te veel pindakaas te geven. Dan voorkomt u overgewicht en alvleesklier problemen bij uw hond. Onze stelregel is, en dat geldt ook voor andere hondensnacks, geef niet meer dan 10% van de dagelijkse calorie intake van uw hond als snack. Smakelijk! Vragen? Neem gerust contact op met ons op: [email protected] Drs. Robin HolleThuisbezorgservice: www.dierapotheker.nl

Veel Nederlandse huishoudens hebben de Corona-zelftest in huis. U kunt deze zelftest het beste opbergen buiten het bereik van uw hond. In deze zelftest zit namelijk een giftig stofje voor honden. Zo ontdekte collega dierenarts Peter Klaver onlangs. Covid-zelftest gepikt en kapot gebeten Dierenarts Peter Klaver vertelt: “De 10 maanden oude pup Chani had het plastic buisje van de Flowflex Covid19-zelftest van de tafel gepikt en kapot gebeten. Enkele uren later was Chani niet in orde. De jonge hond had zo een heel onrustige nacht en de eigenaar ook”. Corona-zelftest giftig voor honden “De volgende dag kwam Chani bij mij op het spreekuur”, zo vervolgt dierenarts Peter Klaver. Chani at en dronk niet meer en had de hele nacht gehoest en gebraakt. Het vocht liep de Ierse Setter pup uit de neus en uit de ogen en hij was niet vooruit te branden. Peter Klaver constateerde dat de enige verklaring voor deze ellende was het kapot bijten van het plastic buisje van de buffervloeistof van de Flowflex Covid-zelftest. Giftig stofje Sodium azide Peter Klaver belde direct met het RIVM-Vergiftigingencentrum, echter daar was geen informatie over deze Covid-test aanwezig. De verontruste eigenaar van Chani ging op verder onderzoek uit en constateerde dat de buffervloeistof van de Flowflex het giftige Sodium azide bevat. De 5 ml vloeistof in de test kan zo na opname honden behoorlijk ziek maken, met name jonge en zwakke en zieke honden. Geen informatie op de bijsluiter Op de bijsluiter van de Covid-zelftest is geen informatie over de samenstelling of giftigheid te vinden. Dat komt omdat het een medisch hulpmiddel betreft en dat valt onder de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Goed om te weten. Conclusie van dierenarts Peter Klaver Peter Klaver concludeert: “Houd de COVID-zelftest weg bij honden en misschien ook weg van (kleine) kinderen”, want het ongeluk zit in een klein pipetje!” U kunt hier het hele verhaal van Peter Klaver over de Covid-zelftest lezen. Vragen? Neem gerust contact op met ons op: [email protected] Drs. Robin HolleThuisbezorgservice: www.dierapotheker.nl

Er zijn honden die gevoeliger zijn voor bepaalde medicijnen. Vaak missen deze honden het zogenaamde MDR1 gen. MDR1 staat voor Multidrug Resistance gen 1. Deze afwijking wordt MDR1-mutatie genoemd. Wanneer u of uw dierenarts niet weet of uw hond dit gen mist, dan kan het toedienen van bepaalde diergeneesmiddelen riskant zijn. Vandaar dat het verstandig kan zijn uw hond te laten testen op dit MDR1 gen. Vooral bij Collies en Collie-achtigen is dit van belang, aangezien de afwijking MDR-mutatie hier vaker voorkomt. Het gen MDR1 Het gen MDR1 komt normaal gesproken op 2 plekken in de chromosomen van honden voor. Dat geldt voor vrijwel alle genen omdat alle chromosomen dubbel aanwezig zijn in het lichaam. Wanneer er maar MDR1 gen aanwezig is, de hond is dan drager van de afwijking, dan is een hond al gevoeliger voor bepaalde diergeneesmiddelen. Wanneer beide MDR1’s ontbreken dan is er sprake van een echte lijder en is de gevoeligheid voor die bepaalde diergeneesmiddelen veel groter. De MDR1 test U kunt uw hond laten testen op de afwezigheid van het MDR1 gen. Uw dierenarts zal hiervoor bloed bij uw hond afnemen en dit door het van Haeringen lab laten testen. De kosten van een dergelijke test variëren van 50 tot 70 Euro, excl. bloedafname.De MDR1 DNA-test kent 3 verschillende uitslagen: Vrij: uw hond heeft 2 gezonde genen, is vrij van het defect en kan de afwijking dus ook niet doorgeven aan de volgende generatie. Drager: uw hond heeft één gezond gen en één defect gen en kan het defecte gen aan de helft van zijn nakomelingen doorgeven. Dragers kunnen bij toediening van bijvoorbeeld een normale dosering Imodium (loperamide) of bij toediening van een hoge dosering ivermectine vergiftigingsverschijnselen krijgen. Lijder: uw hond heeft 2 defecte genen en geeft het defecte gen aan al zijn nakomelingen door. Lijders krijgen vergiftiging verschijnselen bij toediening van risico diergeneesmiddelen. Deze honden tonen de overgevoeligheidsreacties in de meest ernstige mate. Welke diergeneesmiddelen zijn een risico voor honden met MDR1 mutatie? Van een aantal diergeneesmiddelen en geneesmiddelen weten we zeker dat ze een risico vormen voor honden met een MDR1 mutatie. Loperamide (imodium, een diarreeremmer). Ivermectine, selamectine (Stronghold), milbemycine (Milbemax) en moxidectine (Advocate). Dexamethason (anti allergie en ontstekingen), acepromazine (verdoving), butorphenol (pijnstiller), digoxine (hart), cyclosporine (onderdrukt afweer), ebastine (anti allergie), doxorubicine, vinblastine, vincristine (chemotherapie), grepafloxacine, sparfloxacine (antibiotica). En er zijn een aantal medicijnen waarvan we het niet zeker weten, maar die mogelijk wel een risico vormen voor honden met een MDR1 mutatie. Morfine (pijnstiller). Rifampicine (antibioticum). Domperidon en ondansetron (antibraak). Quinidine of chinidine (hart). Etoposide, mitoxantrone, paclitaxel (chemotherapie). Deze lijst met risico medicijnen neemt nog steeds toe. U kunt op de site van de Washington State University de actuele MDR1 lijst vinden. Bij welke rassen komt het medicijn risico door MDR1 mutatie voor? De MDR1 gen mutatie komt van oorsprong voor bij de working sheepdogs, de Engelse schapendrijversrassen. Nu zien we het bij vele Collie rassen en Collie-achtigen. Collie, Schotse herder Australian Shepherd Border Collie English Shepherd Duitse herder Zwiterse witte herder Langharige Whippet Silken Windhounds Old English Sheepdog McNab Honden met Collie-bloed Advies MDR1 Gen mutatie Wanneer u een hond heeft van een ras dat mogelijk de MDR1 gen mutatie bij zich kan hebben dan is het het beste wanneer u hierop tijdig laat testen. Zeker wanneer u een nestje wilt van uw hond. Vragen? Neem gerust contact op met ons op: [email protected] Drs. Robin HolleThuisbezorgservice: www.dierapotheker.nl

In Nederland is het giftige Jacobskruiskruid van nature aanwezig en ecologisch van betekenis. Het plantje is voor zoogdieren (ook voor mensen) zeer giftig en in een aantal landen bestaat al een verdelgingsplicht. In Nederland wordt dan ook vooral in agrarische gebieden zoveel mogelijk voorkomen dat het Jacobskruiskruid plantje zich kan verspreiden. Het plantje verspreidt zich razendsnel, een volwassen plant produceert namelijk 75.000 tot 200.000 zaadjes die ver door de wind worden meegevoerd. De plant komt inmiddels in heel Nederland voor. Bloempjes van Jacobskruiskruid lijken op margrietjes Hoe herken ik het Jacobskruiskruid plantje? Jacobskruiskruid is een plantje dat felgeel bloeit vanaf de 2e helft van juni tot in oktober. De bloemen vormen samen een soort slordige gele paraplu. Deze bloempjes lijken op kleine gele margrietjes, een plat hartje met straalsgewijze kroonblaadjes. Kenmerkend is de paarse stengel waaraan de bloemen groeien. Deze stengel zie je na droging ook terug in het hooi. Wanneer het plantje nog niet bloeit dan zie je duidelijke rozetten. Het eerste Jacobskruiskruid zaad rijpt al vanaf juli. Hooi grootste Jacobskruiskruid gevaar voor paarden De meeste dieren mijden de plant, maar als het plantje terecht komt in hooi of kuilvoer wordt het gewoon gegeten. Het plantje verliest zijn giftige werking niet na droging en het gif verspreidt zich zelfs door het hele hooi. In landen waar Jacobskruiskruid voor komt sterven jaarlijks vele paarden, koeien en ander vee door het eten van giftig hooi of kuilvoer. Alleen in Engeland vielen in 2008 al meer dan 6000 slachtoffers onder paarden. Ook komt het voor dat paarden die in de winter buiten staan, afgestorven Jacobskruiskruid eten omdat het dan door uitdroging de vieze smaak kwijt is. Zowel de bladeren als de bloemen zijn giftig en het gif wordt permanent in de lever opgeslagen en veroorzaakt daar ernstige schade. De dodelijke hoeveelheid is ongeveer 3 tot 7% van het lichaamsgewicht. Omdat het gif permanent wordt opgeslagen kan het wel 10 jaar duren eer die dodelijke hoeveelheid is bereikt. Er is geen tegengif en genezing is onmogelijk. Symptomen vergiftiging met Jacobskruiskruid Een vergiftigd paard kan de volgende symptomen vertonen: doffe vacht, sloom, verminderde eetlust, gewichtsverlies en overgevoeligheid voor zonlicht. In het laatste stadium is er sprake van zwalkende gang, pijn, verlies van gezichtsvermogen, moeilijk slikken en uiteindelijk totale verlamming. Als deze symptomen zich voordoen is het dier al zwaar vergiftigd en is redding niet meer mogelijk. De ziekteperiode varieert van een paar dagen tot maanden.  Bestrijding Jacobskruiskruid In hooi kan de plant herkend worden aan de paarsachtige stengels. In dat geval dient het hele pak vernietigd te worden. Jongere planten hebben vaak nog geen paarse stengels en zijn daarom niet goed herkenbaar. Het plantje zelf is moeilijk te bestrijden. Na maaien of uittrekken produceert de plant nog steeds zaadjes en bovendien kunnen zaadjes na jaren alsnog tot ontkieming komen. In een jong stadium kan het plantje chemisch worden bestreden maar oudere planten zijn hiertegen bestand. Regelmatig maaien (minimaal 2x per jaar) verdraagt de plant minder goed. Omdat het in gedroogde vorm voor vee wel weer aantrekkelijk is om te eten en omdat de plant nog steeds zaad aanmaakt, moet de plant na verwijdering vernietigd worden. Draag bij uittrekken altijd handschoenen want het Jacobskruiskruid is voor mensen ook giftig via de huid. Er zijn inmiddels goede resultaten bereikt met het strooien van kunstmest op de Jacobskruiskruid plantjes en overall in de wei. Het Jacobskruiskruid groeit namelijk met name graag op arme gronden. Vragen? Neem gerust contact op met ons op: [email protected] Drs. Robin HolleThuisbezorgservice: www.dierapotheker.nl