Ga naar de hoofdinhoud Ga naar de zoekopdracht Ga naar de hoofdnavigatie
  • Ma-Za voor 20u besteld: vandaag verzonden*
  • Gratis verzending vanaf €59
  • 4.8/5 >63.000 Trustpilot reviews
  • Spaar Petpunten
Volwassene, Mannelijk, Man, Persoon, Ziekenhuis
Drs. Robin Holle

Dierenarts

Gebouw, Ziekenhuis, Kliniek, Persoon, Operatiekamer

Tips en advies uit de dierenkliniek

Op basis van de vragen die wij krijgen in de dierenkliniek hebben wij hier onze tips en adviezen voor u klaar gezet. 

3 Resultaten
14 april 2022
Drs. Robin Holle
FOPS bij de kat
FOPS bij de kat
Wat is Feline Orofacial Pain Syndrome (FOPS)? Feline orofaciaal pijnsyndroom is een aandoening die wordt gekenmerkt door gezichts- en tongverminking en andere gedragskenmerken die wijzen op ongemakken in de mond en in het gezicht (bijvoorbeeld overdreven lik- en kauwbewegingen). Het ogenschijnlijke ongemak en/of de verminking staan niet in verhouding tot eventuele oorzaken van de pijn (bijvoorbeeld tandjes). Welke soort kat kan FOPS krijgen? FOPS wordt gekenmerkt door gezichts- en tongklachten en aangetaste katten vertonen meestal overdreven lik- en kauwbewegingen en zitten met hun poten in de mond. Meer ernstige gevallen kunnen hun tong en lippen verminken en in de meest ernstige gevallen kan zelfs een operatie nodig zijn om tongscheuren te herstellen. Meestal lijkt het ongemak aan één kant erger te zijn. Het schijnbare ongemak is vaak aanvalsgewijs en aanvallen van pijn kunnen worden veroorzaakt door tongbewegingen, bijvoorbeeld tijdens het verzorgen, eten of drinken. Aanvallen van pijn kunnen enkele minuten tot enkele uren duren en worden vaak voorafgegaan door een korte periode van gedrag dat angst suggereert. Sommige katten hebben meer continu ongemak, lopen een groter risico op verminking en kunnen ook anorexia hebben of niet bereid zijn om te eten. FOPS komt het meest voor bij de Birmese kat, maar de aandoening kan worden gezien in elke variëteit, waaronder Siamees, Tonkinese, Burmilla en de tamme korthaar. Er wordt wel gedacht dat FOPS een erfelijke aandoening is. Katten van elke leeftijd kunnen FOPS oplopen, maar veel getroffen katten zullen de eerste klinische symptomen vertonen bij het doorbreken van de blijvende tanden, d.w.z. tandjes. Laesies in de mond, vooral tandaandoeningen, en omgevingsstress kunnen de aandoening verergeren. Wat is de oorzaak van FOPS? FOPS heeft overeenkomsten met trigeminusneuralgie bij mensen en is een neuropathische pijnstoornis, d.w.z. pijn als gevolg van abnormale verwerking van pijnsignalen door het zenuwstelsel. De nervus trigeminus brengt sensorische informatie, bijvoorbeeld pijn en aanraking rond het gezicht en de mond, over naar de hersenen. Er wordt wel gesuggereerd dat bij aangetaste katten deze zenuw niet in orde is. Wanneer bij FOPS deze zenuw wordt geprikkeld, bijvoorbeeld tijdens het doorkomen van de tandjes of bij een tandaandoening, dan stuurt de zenuw een ongepast groot pijnsignaal door. Aandoeningen van neuropathische pijn kunnen sterk worden beïnvloed door omgevingsfactoren (stelt u zich voor dat u hoofdpijn heeft – het kan worden verergerd door stress). De meest voorkomende omgevingsfactor die FOPS kan veroorzaken, is stressvolle interactie met andere katten, bijvoorbeeld huisgenoten of buurtkatten die het huis- en tuingebied binnendringen. Bezoeken, bijvoorbeeld aan shows, dierenartspraktijken en catteries, kunnen ook een trigger zijn. Hoe wordt de diagnose FOPS gesteld? Er is geen definitieve diagnostische test voor deze ziekte en de diagnose wordt gesteld op basis van de karakteristieke klinische symptomen, eliminatie van andere verklaringen en identificatie van bijdragende oorzaken. 1. Andere oorzaken van aangezichts- en mondpijn uitsluiten. Medisch onderzoek. Uw dierenarts zal uw kat onderzoeken op andere oorzaken van mondpijn, met name tandaandoeningen. Tandziekte zal ervoor zorgen dat de kat van streek raakt. Het verschil tussen FOPS en meer eenvoudige tandheelkundige aandoeningen is echter dat bij FOPS de reactie op de pijn ongepast is en wordt gekenmerkt door verminking. Uw dierenarts kan andere tests aanbevelen, zoals bloedonderzoek of röntgenfoto’s. Neurologisch onderzoek. Hoewel wordt gedacht dat FOPS te wijten is aan misfiring van de trigeminuszenuw, zullen de tests om de functie van deze zenuw te onderzoeken een normale uitslag vertonen. Deze tests omvatten het licht aanraken van het gezicht, de ogen en de lippen van uw kat om vast te stellen of er gevoel aanwezig is. De aanwezigheid van neurologische problemen zoals het niet voelen van aanraking of het sluiten van de mond is niet consistent met FOPS. Tests om de trigeminuszenuw specifiek te onderzoeken kunnen worden aanbevolen, bijvoorbeeld magnetische resonantie beeldvorming (MRI). 2. Onderzoek en behandeling van tandheelkundige aandoeningen. De meeste gevallen van FOPS worden veroorzaakt door parodontitis en het is essentieel dat dit wordt onderzocht en behandeld, zelfs als de kat bij onderzoek slechts een beetje gingivitis (ontsteking van het tandvlees) lijkt te hebben. Vergeet niet dat bij FOPS de trigeminuszenuw een ongepaste boodschap uitzendt en dus moet een zelfs schijnbaar minimale tandaandoening wel worden behandeld. Katten zijn vatbaar voor katachtige orale resorptieve laesies (FORL’s) die verborgen kunnen zijn onder plaque of het gezwollen tandvlees. FORL’s worden gekenmerkt door verlies van het tandglazuur en blootstelling van de gevoelige pulp en zijn zeer pijnlijk. Het is erg belangrijk om tandheelkundige aandoeningen snel te identificeren en te behandelen. Uw dierenarts zal hoogstwaarschijnlijk röntgenfoto’s van de tanden aanbevelen en kan een verwijzing naar een veterinaire tandheelkundige specialist voorstellen. 3. Het identificeren van omgevingsstress en triggers. Omdat omgevingsfactoren FOPS kunnen beïnvloeden, is het belangrijk om te zoeken naar mogelijke bijdragende factoren, bijvoorbeeld sociale stress. Identificatie van sociale incompatibiliteit in een huishouden met meerdere katten is een belangrijke stap. Factoren om te overwegen zijn onder meer; Heeft de kat een eigen veilig kerngebied (d.w.z. eigen kattenbak, voederplaats en privéruimte)? Visuele toegang tot het huis, kan de getroffen kat bijvoorbeeld een andere kat door een raam zien? Punten van in- en uitgang, bijvoorbeeld, blokkeert een andere kat de toegang om in, uit of zelfs binnen een territorium te gaan? Is er voldoende privacy? Is de kat in staat om zijn natuurlijke gedragsstrategieën te gebruiken om met stress om te gaan – zoals verbergen, verheffen en afstand houden? Hoe wordt FOPS behandeld? Het belangrijkste doel van de behandeling van FOPS is om het ongemak te verminderen, de verminking te beperken en de onderliggende triggers te identificeren en te behandelen of te voorkomen Verminking voorkomen. Totdat het ongemak kan worden aangepakt, moet verminking worden voorkomen door een Elizabethaanse kraag en / of pootverband te gebruiken. Dit is een pijnlijke aandoening en alleen voorkomen dat uw kat verminkt wordt zonder te proberen het ongemak te voorkomen, is ongepast. Identificeer en behandel tandheelkundige aandoeningen. Identificeer en verminder omgevingsstress. Het is van essentieel belang dat er een passende verdeling is van de vijf essentiële kattenbronnen – voedsel, water, rustplaatsen, kattenbak en punten van binnenkomst en uitgang in het gebied. Uw kat moet ook een privéruimte (s) hebben en het vermogen om zich te verbergen en zichzelf te verheffen om stress onder controle te houden. Gebruik van diffusers of sprays die feline gezichtsferomoon F3 of Valeriaan etherische olie bevatten, kan nuttig zijn. Verminder ongemak. Uw kat kan medicijnen voorgeschreven krijgen om ongemak te verminderen. Voor milde gevallen kunnen dit niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen zijn zoals Metacam . Deze veel voorkomende pijnstillers zijn echter niet altijd effectief voor neuropathische pijn en daarom kan uw dierenarts andere (dier-)geneesmiddelen adviseren. Geneesmiddelen die worden gebruikt om neuropathische pijn te behandelen, zijn meestal anti-epileptica zoals fenobarbital, carbamazepine, gabapentine of antidepressiva zoals amitriptyline. Deze medicijnen verminderen misfiring van zenuwen en verminderen bijgevolg pijn. Wat is de prognose van FOPS? Klassiek is FOPS een episodische aandoening, althans in eerste instantie. De eerste episode kan worden gezien bij het doorkomen van tandjes en de tweede is misschien pas als uw kat op latere leeftijd parodontitis ontwikkelt. Na het starten van de behandeling moet het ongemak binnen 3 dagen verminderen en is het meestal afwezig of zeldzaam na 7 dagen therapie. Er moeten pogingen worden gedaan om medicatie na 4 weken af te bouwen, vooral als de predisponerende oorzaken zijn behandeld of zijn verdwenen. Voor onvolgroeide katten die permanente tanden uitbarsten, zal het ongemak verdwijnen wanneer het permanente gebit volledig is uitgebarsten. Vraag veterinair advies voordat u stopt met het geven van een medicijn – plotselinge stopzetting van fenobarbital kan ontwenningsaanvallen veroorzaken. Helaas blijven bij een deel van de katten de symptomen van FOPS aanwezig, d.w.z. er is geen remissie en langdurige therapie is vereist. Bovendien kan pijn moeilijker te behandelen zijn en soms is meer dan één medicijn nodig om het ongemak onder controle te houden. Kittens die zich presenteren met FOPS tijdens het doorkomen van de tanden zullen zich hoogstwaarschijnlijk opnieuw presenteren als oudere katten, daarom wordt profylactische tandheelkundige gezondheidszorg, het behoud van de mondgezondheid en het voorkomen van parodontitis geadviseerd. Ook de milieu stress moet worden beperkt. Het aantal katten in het huishouden moet worden beperkt tot sociaal compatibele niveaus en er moet zorgvuldig op worden gelet als er nog meer katten moeten worden geïntroduceerd. Kan ik mijn kat of zijn familieleden fokken? FOPS wordt verondersteld overgeërfd te zijn en een autosomaal recessieve overerving zou passen bij de beperkte gegevens die beschikbaar zijn. Een autosomaal recessieve overerving zou betekenen dat zowel de kater alsook de poes de aandoening hebben of dragen. Omdat omgevingsfactoren zoals tandziekte en stress de ziekte beïnvloeden, zal niet elke kat met een aangetast genotype klinische symptomen moeten hebben. Bovendien kunnen de tekenen van de ziekte optreden nadat de kat is opgegroeid. Dit maakt het bijzonder moeilijk voor een raskatten fokker om ziektevrije dieren te selecteren en het is te hopen dat uiteindelijk het ziektegen kan worden geïdentificeerd om eenvoudige screening mogelijk te maken. In de tussentijd wordt fokkers geadviseerd om geen kat te fokken die tekenen van de ziekte heeft gehad, zelfs als de symptomen niet aanhoudend zijn. Vragen? Neem gerust contact op met ons op: [email protected] Drs. Robin HolleThuisbezorgservice: www.dierapotheker.nl bron: World-Class Veterinary Specialists for Small Animals – Fitzpatrick Referrals
27 februari 2020
Drs. Robin Holle
Neuro hondenvoer met MCT kan de oudere hond helpen
Neuro hondenvoer met MCT kan de oudere hond helpen
Uit onderzoek blijkt dat voedingsaanpassingen een positief effect kunnen hebben op het gedrag van de senior hond. Met name de middellange keten-vetzuren, de zogenaamde MCT’s, in de voeding zouden een positieve invloed hebben op de cognitieve functie bij de oudere hond. De MCT’s veroorzaken een toename van het aantal ketonlichamen in het lichaam van de hond en juist die ketonlichamen worden door de hersenen als energiebron gebruikt. De oudere hond Bij de oudere hond neemt het aantal fysieke problemen, zoals artrose, vaak toe. Dit fysieke ongemak heeft nogal eens gevolgen voor het gedrag van de senior hond. Zo is een oudere hond vaak minder in staat op bepaalde prikkels te reageren. En door de afname in geslachtshormonen raken honden vaak eerder geïrriteerd. Daarbij neemt de flexibiliteit af, zo ook het bewustzijn, korte termijn geheugen, de levensvreugde en de zindelijkheid. Er is bij een oudere hond dus veelal sprake van lichamelijke en gedragsproblemen en die zijn moeilijk te scheiden. Dit komt bijvoorbeeld naar voren bij een hond die aan dementie lijdt. Energiebron voor de hersenen Voeding is van belang voor de energie voorziening, ook voor de hersenen. De belangrijkste energiebron in de hersenen is glucose. Een tekort aan glucose heeft vooral een negatief effect op de leerprocessen in de hersenen. Zo is er bij de mens een verband tussen een 20-40% verlaagde glucose spiegel en Alzheimer. Uit onderzoek blijkt dat Beta-hydroxybutyraat, dat wordt gevormd uit middellange keten-verzuren, als alternatieve energiebron bepaalde neuronen in de hersenen kan beschermen en zo de negatieve effecten van het energietekort kan compenseren. Mensen met beginnende Alzheimer kunnen soms ook baat hebben bij dit stofje. MCT’s bij honden Er zijn proeven gedaan bij senior honden met aanvullende voeding met MCT’s. Daarbij bleek dat MCT’s een positieve invloed kunnen hebben op het geheugen en het leer- en aanpassingsvermogen van de senior hond. De honden die deze voeding hadden gehad werden interactiever met mensen, konden beter trainen, werden alerter en pasten zich weer beter aan aan veranderende omstandigheden. Opmerkelijk. Epilepsie en een ketogeen dieet Een ketogeen dieet bestaat vooral uit vet met een minimum aan koolhydraten en eiwit. Een dergelijk dieet wordt bij kinderen wel ingezet om epilepsie beheersbaar te maken. Zo’n ketogeen dieet levert dus vet als belangrijkste energiebron. Bij een normaal dieet worden de koolhydraten omgezet in glucose, dit glucose is vaak ook de enige energiebron voor de hersenen. Bij een ketogeen dieet worden de vetzuren in de lever omgezet in ketonlichamen en die kunnen net zoals glucose de bloed-hersenbarrière wel passeren en dan als energiebron dienen voor de hersenen. Zo zouden de ketonlichamen in de hersenen hun anti-epileptische invloed kunnen uitoefenen. Hondenvoer met MCT’s MCT’s zitten o.a. in kokosolie. De concentratie van deze middellange keten-vetzuren in kokosolie is laag. Om de MCT’s te verwerken in honden voeding worden deze via een speciaal proces uit plantaardige olie zoals kokosolie gehaald. De concentratie MCT’s in de voeding van de hond zou van belang zijn voor het effect op de oudere hond. Purina, het bedrijf dat onderzoek heeft gedaan naar het verband tussen MCT’s en het gedrag van de oudere hond, geeft wel aan dat een percentage van minimaal 5,5% in de voeding nodig is. Momenteel zijn er 2 voersoorten voor de hond in Nederland verkrijgbaar die dit percentage MCT’s halen. Dat zijn Purina Pro Plan Veterinary Diets NC Neuro Care en Sanimed Neuro Support. Bron o.a.: Voeding en cognitieve functie bij de oudere hond, auteur Paul A.M. Overgauw Vragen? Neem gerust contact op met ons op: [email protected] Drs. Robin HolleThuisbezorgservice: www.dierapotheker.nl
5 december 2019
Drs. Robin Holle
Hoofdschudden bij het paard
Hoofdschudden bij het paard
Wanneer een paard met het hoofd schudt dan kan dat eenmalig geen kwaad. Anders wordt het wanneer een paard dit gedrag regelmatig en vaak vertoont. Dit hoofdschudden kan veroorzaakt worden door meerdere oorzaken, bijvoorbeeld door een onderliggende kreupelheid. Die oorzaak is niet eenvoudig vast te stellen en daardoor is het toepassen van de juiste therapie nogal eens hachelijk. Wat zien we aan een paard met hoofdschudden? Een paard dat hoofdschudden, ook wel headshaking genoemd, vertoont, schudt veel met zijn hoofd. Vaak in verticale richting. Er zijn behoorlijk veel paarden, vaak ruinen, die deze aandoening kunnen hebben en het kan in rust en ook tijdens arbeid optreden. Bij fel zonlicht en veel pollen in de lucht komt het vaker voor. Het paard ervaart een soort migraine-achtige hoofdpijn. Vliegen en andere aanraking van hoofd en de rest van het lijf is dan onaangenaam voor het paard. Slecht zien kan ook een symptoom zijn. Oorzaak hoofdschudden paard De reden van het hoofdschudden is veelal dat er iets in het hoofd van het paard in de knel zit. Meestal is dit de Trigeminus zenuw. Deze zenuw loopt door de oogkas en door het kaakgewricht, over het voorhoofd en vertakt zich naar het gebit. Ook problemen aan het gebit kunnen zo hoofdschudden veroorzaken. Evenals een slecht passend bit, gezwollen sinussen door pollenallergie, een tong die in de knel zit of een halster waaraan een paard zich ongewild tijdelijk heeft opgehangen. Effect van magnesium bij hoofd schudden paard Recent is een onderzoek gekeken naar het effect van het toedienen van magnesium, al dan niet gecombineerd met borium, op de frequentie van hoofdschudden gemedieerd door de Trigeminus zenuw (= kopzenuw V). Deze vorm van hoofdschudden wordt ook wel TMJ genoemd. Bij deze vorm van hoofdschudden is de prikkelbaarheid van deze zenuw toegenomen wat leidt tot seizoensgebonden zenuwpijn bij het paard. Dit hoofdschudden komt vaker voor bij ruinen en er is een verband met de hoeveelheid arbeid die verricht wordt. Het onderzoek In het onderzoek zijn 6 ruinen met hoofdschudden vergeleken met 6 controle ruinen van dezelfde leeftijd en ras. Deze paarden werden een week behandeld met een standaard rantsoen + magnesiumcitraat, dan wel met het standaard rantsoen + magnesiumcitraat + boriumcitraat (bitter). Hierdoor fungeerde ieder dier als controle voor zichzelf. Tussen elke behandeling door was er steeds een uitwassingsperiode van een week waarin geen supplementen werden gevoerd. Uitkomst onderzoek hoofdschudden paard Onbehandelde paarden lieten de hoogste gemiddelde frequentie van het aantal keren hoofdschudden zien tijdens draf. Een gecombineerde toediening van magnesium en borium gaf de grootste afname in de frequentie van hoofdschudden. Toch werd hier ook de nul niet gehaald. Conclusie is wel dat in dit onderzoek de toediening van beide supplementen, magnesium en borium, de frequentie van hoofdschudden liet dalen. Let wel dat een overmaat magnesium ook voor het paard giftig is. Andere behandelingsvorm hoofdschudden paard Er zijn wel andere behandelingsmethodes van hoofdschudden bekend. Zoals de percutane zenuwstimulatie (ongeveer 50% succes in terugkeer naar het gebruikelijke prestatie niveau). Vragen? Neem gerust contact op met ons op: [email protected] Drs. Robin HolleThuisbezorgservice: www.dierapotheker.nl Bron: Effects of magnesium with or without boron on headshaking behavior in horses with trigeminal-mediated headshaking. J Vet Intern Med. 2019 May;33(3):1464-1472 Sheldon SA, Aleman M, Costa LRR, Weich K, Howey Q, Madigan JE.